سيدى على كاتبى ( مترجم : محمود تفضلى و على گنجه لى )
13
مرآت الممالك ( سفرنامه اى به خليج فارس ، هند ، ما وراء النهر وايران ) ( فارسى )
كه با آن تا قلب اروپا و پشت دروازههاى وين مىتاختند بلكه نيروى دريائى بزرگى نيز فراهم كرده بودند . نيروى دريائى عثمانى در درياى سياه ، درياى مديترانه و درياى سرخ پايگاههاى استوار و ناوگانهاى مجهز داشت و با استفاده از همين نيروها بود كه سرزمينهاى شمال آفريقا و الجزاير و تونس را بدست آورد و در اقيانوس هند و درياهاى آن هم نفوذ يافت . اين نيروى دريائى هم در زمان سلطان سليمان تقريبا به اوج قدرت خود رسيد . دريا سالاران نامدارى چون خير الدين پاشا ، سليمان پاشا ، و سنان پاشا در نيروى دريائى عثمانى ظهور كردند كه مخصوصا نام خير الدين پاشا در تاريخ دريانوردى عثمانى بسيار مشهور است و او را پدر و بنيانگزار نيروى دريائى ترك ميدانند . خير الدين پاشا كه ريشى قرمزرنگ داشت در تاريخهاى اروپائى بنام « بارباروس » ( ريشقرمز ) مشهور است . او در سراسر مديترانه فتوحات درخشانى انجام داد و پس از مرگش ( بسال 953 هجرى ) جسدش در كنارههاى « بسفور » در شهر كنونى استانبول دفن شد و امروز مجسمهاى بزرگ در كنار موزهء دريانوردى تركيه در نزديكى كاخ « دلمه باغچه » استانبول خاطرهء او را زنده نگهميدارد . نيروى عثمانى در اقيانوس هند وقتى كه تركان عثمانى بر سرزمينهاى مصر و عربستان مسلط شدند . عملا تمام درياى سرخ در اختيار ايشان قرار گرفت . و به اين ترتيب در بندر « سويش » - كه امروز « سوئز » ناميده مىشود و انتهاى آبراهيست